هم جنگ با ايران، هم جلوگيری از پيروزی باراک اوباما
ايران چطور می تواند نقشه های آمريکا را بر هم بزند
مصاحبه برنامه آلمانی صدا و سيمای دولتی ايران (آی آر آی بی) با پروفسور محسن مسرت از دانشگاه اوزنابروک
15 مارس 2008
صدا وسيما: تهديدهای آمريکا عليه ايران پس از يک وقفه کوتاه دوباره از سر گرفته می شوند. اين بار چه مناسبتی برای آن مطرح است؟
مسرت: پس از انتشار گزارش 16 سازمان امنيتی آمريکا در عمل آرامشی در جهان مشاهده می شد، به طوری که طرح جنگ عليه ايران به طور موقت مسکوت گذارده شد. اکنون پس از گذشت قريب 8 هفته از آن می توان فرض را بر آن نهاد که دولت بوش به نقشه های جنگی خود در برابر ايران همچنان پافشاری می کند. احتمالا دولت بوش بر اين باور است که گذشت زمان باعث فراموشی گزارش 16 سازمان امنيتی خواهد شد و پس از آن می توان با تبليغات و عوامفريبی های تازه جو روانی جديدی برای پيشبرد جنگ تدارک ديد. ادله بسياری موجودند که نشان می دهند دولت بوش در عمل نقشه های ديرين خود را پيگيرانه دنبال می کند.
صدا وسيما: اسرائيل هم از هر موقعيتی استفاده می کند تا بر ضد ايران جوسازی کند. نمونه آن اظهارات جديد اِهود المرت نخست وزير اسرائيل در ديدار با آنجلا مرکل، صدراعظم آلمان در برلين می باشد. آيا اين ها همه گام هايی برای آماده سازی افکار عمومی برای جنگ با ايران نيستند؟
مسرت: اسرائيل بلافاصله پس از انتشار گزارش 16 سازمان امنیتی، آن را مورد ترديد قرار داده و با استناد به منابع خود، ادعا کرد که ايران کمافی السابق به دنبال ساخت بمب اتمی می باشد. يک هفته پس از آن نماينده سازمان مجاهدين خلق ادعای مشابهی را در افکار عمومی تزريق نمود. رسانه های اسرائيلی هم پر از چنين دروغ پراکنی ها و جوسازی هايی هستند. می توان گفت که اسرائيل با تمام قوا تلاش می کند که نقشه های جنگی آمريکا با ايران بر زمين نمانند.
صدا وسيما: اين تهديدات تا چه حد جدی می باشند؟
مسرت: اين تهديدها را بايد خيلی جدی گرفت. می توان گفت که اسرائيل در اين کار آشکارا موفق است. دلايل بسياری حاکی از آنند که دولت بوش جنگ با ايران را تدارک می بيند. اجازه بدهيد در اينجا چند تا از آن ها را نام ببرم: گزارش های داخلی پنتاگون نشان می دهند که سربازان و افسران برای يک جنگ احتمالی آماده می شوند. دليل ديگر استعفای درياسالار ويليام فالون فرمانده ارشد نظامی ايالات متحده در خاورميانه است که ظاهرا ترديدهايی اساسی در برابر جنگ با ايران داشته است. دولت ايالات متحده در صدد است کسی را برای فرماندهی ارشد نظامی در منطقه خاور ميانه منصوب کند که در ضمن مجری فرمان ها نيز باشد. علاوه بر اين سيستم تخريب گر ايالات متحده (USF-Coole) در سواحل لبنان مستفر است که اين خود به فرضيات بسياری دامن می زند. در صورت بروز جنگ، ايالات متحده تلاش خواهد کرد حزب الله لبنان را به عنوان متحد ايران از سر راه بر دارد. تصور من بر اين است که دليل ديگری هم در زمينه سياست داخلی کشور آمریکا به اين ها اضافه می شود که بايستی در نظر گرفته شود.
صدا وسيما: نخست وزير اسرائيل چندی قبل گفت که اسرائيل به تنهايی در برابر ايران قرار نخواهد گرفت. اين گفته چگونه قابل تفسير است؟
مسرت: فکر می کنم اسرائيل روی ايالات متحده هميشه حساب می کند ولی احتمالا انتظار پشتيبانی های معنوی از فرانسه و آلمان را هم دارد. به نظر من اسرائيل به دنبال يک بهانه است، يا در انتظار فرصت مناسبی است تا خود وارد عمل شود. اطمينان دارم که در آن صورت حاکميت ايالات متحده آمريکا تلاش می ورزد، افکار عمومی آمريکا را برای همياری با اسرائيل جلب نمايد. اگر اين اتفاق صورت بگيرد، دولت بوش قادر می شود به همياری با اسرائيل حقانيت بخشيده و نقشه های واقعی خود را برای بمباران ايران پياده کند. بگذاريد پيش از آن که درباره يک بهانه احتمالی صحبت کنم، به عامل بسيار مهم ديگری که مربمط به سياست داخلی آمریکا میشود بپردازم.
همانطور که می دانيد دولت بوش و نيز کل اردوی نومحافظه کاران به واسطه محبوبيت نامزدهای حزب دمکرات، هيلاری کلينتون و باراک اوباما، در يک موضع تدافعی به سر می برند. اين دو نامزد مخالف جنگ عراق هستند و قصد دارند در صورت پيروزی در انتخابات، تغييراتی را که برای آن از حمايت گسترده مردمی هم برخوردارند، در سياست خارجی ايالات متحده ايجاد کنند. بيم آن دارم که اين واقعيت جدید در سياست داخلی و درست در همين لحظه که هنوز نتيجه قطعی انتخابات مشخص نيست، موجب برافروزی آتش جنگ توسط نومحافظه کاران شود. در چنين شرايطی شانس دستيابی به رياست جمهوری برای دمکرات ها، به ويژه برای اوباما، به کلی از بين خواهد رفت. بنابراين چنين جنگی برای تحقق دو هدف راه اندازی خواهد شد: يکی اجرای همان طرح قديمی عليه ايران است و ديگری جلوگيری از پيروزی باراک اوباما نامزد رياست جمهوری آمريکا.
من ازیکطرف از اين تحولات در ايالات متحده آمريکا بسيار خرسندم، از اين که نامزد رياست جمهوری جنگ را رد می کند و برای آن از پشتيبانی مردمی برخوردار است و بيش ترين شانس را هم برای رسيدن به رياست جمهوری ايالات متحده داراست. در عين حال هم بسيار نگرانم، که درست همين موضوع باعث شود دولت بوش دست به خشونت های تازه ای بزند.
صدا وسيما: ايران در برابر اين خطر چه واکنشی بايد نشان دهد؟
مسرت: به نظر من رهبری ايران زمانی هوشمندانه برخورد خواهد کرد که تمام تلاش خود را به خرج دهد تا اسرائيل از بهانه ای برای دست زدن به خشونت محروم بماند. برای نمونه بررسی مجددی از زمان پرتاب سفینه ایرانی به فظا که برای ماههای آینده در نظر گرفته شده است امری هم ممکن وهم عاقلانه . پرتاب سفينه ايرانی به فضا می تواند به عنوان بهانه ای بسيار مهم از سوی اسرائيل مورد استفاده قرار بگيرد. اسرائيل می تواند ادعا کند که برای جلوگیری از خطربه واکنشی پيشگيرانه دست زده است. چنين بهانه ای میتواند در ايالات متحده آمريکا هم تا حدودی مورد تفاهم واقع شود.لذا قابل تقدیر خواهد بود اگر رهبری ايران با توجه به منافع مردم ایران موقتا از اجرای اين برنامه چشم پوشی کند. همينطورمعتقدم که توقف داوطلبانه موقتی فعاليت های مربوط به غنی سازی اورانيوم تا انتخابات رياست جمهوری در ايالات متحده آمريکا به پيشگيری از وقوع جنگ کمک موثری خواهد نمود. از اين راه دولت بوش به موضعی تدافعی رانده خواهد شد و ديگر امکانی برای افروختن شعله های جنگ نخواهد داشت. با چنين مانوری ايران برای اولين بارحتی قادر خواهد شد در تحولات سياسی داخل ايالات متحده آمريکا به زيان رئيس جمهور حاکم اثرگذار باشد.علاوه بر آن ایران با توقف داوطلبانه تغلیظ و براورد خواست دیرینه کشورهای غربی مهمترین بهانه جنگ را بی اعتبار میکند وهمزمان درهارا برای مذاکرات مستقیم وبدون پیش شرط رئس جمهوری جدید آمریکا باز میگذارد. در ضمن اين هم هشداری است خطاب به رئيس جمهور آينده آمريکا و هم ابزاری برای ایجاد فشار به منظور ارائه رفتاری مغاير با آن چه بوش از خود نشان داده است.
اين مصاحبه توسط سيد هدايت الله شاه رکنی انجام شده است.
Chahārshanbe Sūrī - Charshanbe Suri (Fröhlicher Mittwoch)
Am Vorabend des letzten Mittwochs des Jahres wird ein kleines Feuer** gemacht, über das Jung und Alt springen. Dabei sprechen sie zum Feuer die Worte: „Meine Blässe (=mein Schädliches) möge dir gehören, deine Röte (=dein Gutes) mir.
Meine Blässe für dich,
deine Röte für mich,
meine Kälte ist dir,
deine Wärme ist mir.
Chehel-Sotoun's Wandmalerei aus der Safavidenzeit während einer Chaharshanbe-Suri-Feier
______________________________________________________________________
Nouruz
Nouruz (persisch نو روز, andere Schreibweise: Nowruz, persische Aussprache: Nourus oder Naurus, Kurdisch: Newroz oder Nûroj, Paschtu: Nau -e- Kal نوى کال, Zazaisch: Newroc, Aserbaidschanisch: Novruz, Usbekisch: Navruz), ist der Name des altiranischen Neujahrs- und Frühlingsfests am 21. oder 20. März.
Das Frühlings- und Neujahrsfest Nowruz wird von allen iranischen Völkern unabhängig von der jeweiligen religiösen Zugehörigkeit gefeiert. Es ist eines der ältesten Feste des iranischen Kulturraums und wird seit mehr als 2500 Jahren begangen. Das Neujahr beginnt exakt zur Tag- und Nachtgleiche und wird entsprechend für jedes Jahr neu berechnet.
Das Wort Nowruz stammt aus dem Pahlawi und bedeutet "der neue Tag". Als "Fest der Gemeinschaft und des Lebens" markiert es den Sieg des Lichtes über die Finsternis, des Guten über das Böse, des Frühlings über den Winter.
Nach iranischer Mythologie liegen die Wurzeln des Festes im erfolgreichen Kampf des Helden Djam gegen die Dämonen, der genau zur Tag- und Nachtgleiche zum König gekrönt wurde.
Nach kurdischem Verständnis jedoch war der Volksheld Kawa Gründer des Nowruz, der an diesem Tag das Volk vom Drachenkönig Dahak befreite.
Ein anderer Mythos wiederum berichtet von der Befruchtung der beiden Pflanzen Mischi und Mischiyane, durch die der erste Mensch entstand. Sein Geburtstag und damit die Geburt der Menschheit soll an Nowruz, also zur Tag- und Nachtgleiche, geschehen sein.
Den Jahreswechsel kündet der Hadschi Firuz an, eine Art Troubadour, der bekleidet mit roten Kleidern und mit schwarz geschminktem Gesicht vor allem in den Städten auftritt. Er erscheint zum Höhepunkt der Feierlichkeiten und verkündet mit seiner Musik den Beginn des Frühlings und des neuen Jahres.
Wichtiger Bestandteil der Nowruz-Bräuche ist das Neujahrsspeisetuch Haft Sin.
Haft SinDas Haft Sin besteht aus sieben Elementen, die alle den persischen Buchstaben Sin als Anfangsbuchstaben haben:
Sabze (Weizensprossen),
Samanu (ein süßer Weizenbrei),
Sir (Knoblauch),
Serkeh (Essig),
Somagh (ein bestimmtes Gewürz),
Sib (Apfel) und
Sandjed (Maulbeeren).
Das sind alles Symbole der Erneuerung, der Schöpfung und der Gesundheit. Neben diese sieben Elementen werden eine Hyazinthe (Sonbol) und Sipand (Weihrauch) auf das Tuch gelegt. Die muslimischen Familien legen außerdem einen Koran auf das Tuch, die Christen eine Bibel und die Angehörigen der Zarathustrischen Religion ein Awesta. Zusätzlich wird ein Spiegel aufgestellt.
Über die Herkunft dieser Bräuche gibt es verschiedene Thesen. Die einen Forscher leiten die Ursprünge aus der Zahl sieben her, die in der Zarathustrischen Religion bedeutsam ist, die anderen betonen die Ähnlichkeit mit einem alten Speisetuchbrauch, der zu Ehren verstorbener Verwandter durchgeführt wurde.
| 
